பார்வை அற்றோருக்குப் புதிய நம்பிக்கை!

பார்வை அற்றோருக்குப் புதிய நம்பிக்கை! –

கண் சிகிச்சை பரிசோதனையில் சர்வதேச ஆராய்ச்சியாளர்கள் வெற்றி

நோபல் பரிசு பெற்ற அறிவியலை அடிப்படையாகக் கொண்ட புதிய மரபணு சிகிச்சையானது பாதுகாப்பானது என்றும்,

பார்வையற்றவர்களின் பார்வையை ஒரு பகுதியாக மீட்க உதவும் என்றும் ஆராய்ச்சியாளர்கள் வெளிப்படுத்தியுள்ளனர்.

ஒப்டோஜெனெடிக் சிகிச்சை என்று அழைக்கப்படும் இந்த அணுகுமுறையானது, ஒளி மூலம் நரம்பு செல்களை ஆன் மற்றும் ஆஃப் செய்யும் தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்துகிறது.

இது மருத்துவம் அல்லது உடலியலுக்கான 2026 ஆம் ஆண்டிற்கான நோபல் பரிசை வென்ற தொழில்நுட்பமாகும்.

இது கடந்த 2021 ஆம் ஆண்டில் பார்வையற்ற ஒரு நபரின் பார்வையை ஒரு பகுதியாக மீட்டெடுப்பதில் முதன்முதலில் வெற்றிகரமாகப் பரிசோதிக்கப்பட்டது.

தற்போது, ​​முதல் நோயாளி மற்றும் மேலும் ஒன்பது பேர் உட்பட மொத்தமாக 10 பேரிடம் நடத்தப்பட்ட பெரிய அளவிலான பரிசோதனையின் முடிவுகளை ஆராய்ச்சியாளர்கள் வெளியிட்டுள்ளனர்.

“ஒப்டோஜெனெடிக்ஸ் என்ற கருத்து பார்வை மீட்சிக்குச் செல்லுபடியாகும் என்பதை எங்களால் உறுதியாகக் கூற முடிகிறது”

என்று சுவிட்சர்லாந்தின் பாசல் பல்கலைக்கழக மூலக்கூறு மற்றும் மருத்துவ கண் மருத்துவக் கழகத்தின் இயக்குநரும்,

ஆய்வின் முதன்மைக் ஆசிரியர்களில் ஒருவருமான பேராசிரியர் போடோண்ட் ரோஸ்கா தெரிவித்துள்ளார்.

அடுத்த 5 முதல் 10 ஆண்டுகளுக்குள் உயர் தெளிவுத்திறன் கொண்ட பார்வையை மீட்டெடுப்பதே தங்களது அடுத்த இலக்கு என்றும் அவர் மேலும் குறிப்பிட்டார்.

இந்தச் பரிசோதனையில் கலந்துகொண்ட 10 பேரும் மேம்பட்ட ரெட்டினிடிஸ் பிக்மெண்டோசா என்னும் மரபணு கோளாறால் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் ஆவர்.

உலகம் முழுவதும் 1.5 மில்லியனுக்கும் அதிகமான மக்களை இத்தகைய கோளாறுகள் பாதிப்பதாகக் கருதப்படுகிறது.

இத்தகைய கோளாறுகளில், விழித்திரையில் ஒளி உணர்திறன் கொண்ட செல்கள் படிப்படியாகத் தங்கள் செயல்பாட்டை இழக்கின்றன.

இருப்பினும், மூளைக்கு காட்சித் தகவல்களை அனுப்பும் விழித்திரையில் உள்ள நரம்பு மண்டலச் செல்கள் மெதுவான வேகத்திலேயே சிதைகின்றன.

“இந்தச் செல்கள் நோயால் நேரடியாகப் பாதிக்கப்படும் முதன்மைக் செல்கள் அல்ல, அதனால்தான் அவை இந்தச் சிகிச்சைக்குச் சிறந்த தேர்வாகின்றன”

என்று அமெரிக்காவின் பிட்ஸ்பர்க் பல்கலைக்கழக மருத்துவ மையத்தின் மற்றொரு முதன்மை ஆராய்ச்சியாளரான டாக்டர் ஜோஸ்-அலைன் சஹேல் தெரிவித்தார்.

இந்த மரபணு சிகிச்சையானது கண்ணில் ஒரே ஒரு முறை செலுத்தப்படும் ஊசி மூலம் மேற்கொள்ளப்படுகிறது. இந்த ஊசியில் பாதிப்பில்லாத, செயற்கையான வைரஸ் ஒன்று அடங்கியுள்ளது,

இது ஒளி-உணர் புரதத்தை உருவாக்கும் மரபணு வழிமுறைகளைக் கண்கள் பிழைத்திருக்கும் கேங்க்லியன் செல்களுக்குக் கொண்டு சேர்க்கிறது. இதன் விளைவாக, அந்தச் செல்கள் ஒளி உணர்திறன் கொண்டவையாக மாற்றப்படுகின்றன.

இதனைத் தொடர்ந்து, ஒவ்வொரு நோயாளிக்கும் பிரத்யேக ஒளி-தூண்டுதல் கண்ணாடிகள் வழங்கப்படுகின்றன.

இந்தக் கண்ணாடிகள் நோயாளியைச் சுற்றியுள்ள உலகத்தைப் படம்பிடித்து ஒற்றை அலைநீளமுள்ள ஒளியின் துடிப்புகளாக மாற்றுகின்றன.

இந்தத் துடிப்புகள் ஒளி-உணர்வாக மாற்றப்பட்ட கேங்க்லியன் செல்களைத் தூண்டி, அணிந்திருப்பவர் கருப்பு-வெள்ளை பிம்பத்தைப் பார்க்க அனுமதிக்கின்றன.

மிக முக்கியமாக, இந்தத் தொழில்நுட்பம் நோயாளியின் பார்வை இழப்புக்கான சரியான மரபணு காரணத்தைச் சார்ந்து செயல்படவில்லை.

நியூ இங்கிலாந்து ஜர்னல் ஆஃப் மெடிசின் (New England Journal of Medicine) இதழில் எழுதியுள்ள ஆராய்ச்சியாளர்கள், ஒவ்வொரு நோயாளியிலும் பார்வை மிக மோசமாக இருந்த ஒரு கண்ணுக்கு மட்டுமே சிகிச்சை அளிக்கப்பட்டதாகக் குறிப்பிட்டுள்ளனர்.

மேலும், பங்கோளாளர்களின் உடல்நிலை ஐந்தாண்டுகள் வரை தொடர்ந்து கண்காணிக்கப்பட்டதாகவும் அவர்கள் தெரிவித்தனர்.

கண் தொடர்பான கடுமையான பக்கவிளைவு ஒன்று மட்டுமே பதிவானது, அதுவும் சில நிமிடங்களுக்குள் சரியாகிவிட்டது, அதேசமயம் உடலின் மற்ற பகுதிகளில் சிகிச்சையுடன் தொடர்புடைய பக்கவிளைவுகள் எதுவும் ஏற்படவில்லை.

இருப்பினும், சிகிச்சை பெற்ற 10 பேரில் ஆறு பேருக்கு ஒளி உணர்திறனில் மருத்துவ ரீதியாக குறிப்பிடத்தக்க முன்னேற்றம் காணப்பட்டது.

மேலும், சில பங்கேற்பாளர்கள் மரபணு சிகிச்சைக்குப் பிறகு ஒளி-தூண்டுதல் கண்ணாடிகளை அணிந்திருந்தபோது, குறிப்பேட்டைக் கண்டறிந்து தொடுதல், கதவைக் கண்டறிதல் மற்றும் நேர்கோட்டில் நடப்பது போன்ற பல்வேறு பணிகளில் முன்னேற்றம் காட்டினர்.

ஆய்வில் சில வரையறைகளும் உள்ளன. நோயாளிகளால் பொருட்களைக் கண்டறிய முடிகிறது, ஆனால் இன்னும் முகங்களை அடையாளம் காண முடியவில்லை” என்று ரோஸ்கா கூறினார்.

கூர்மையான மத்திய பார்வைக்குப் பொறுப்பான விழித்திரைப் பகுதிக்கு அருகில் வட்டமான அமைப்பில் சிகிச்சையளிக்கப்பட்ட செல்கள் இருப்பதே இதற்குக் காரணம் என்று குழுவினர் தெரிவிக்கின்றனர்.

ஆக்ஸ்போர்ட் பல்கலைக்கழகத்தின் காட்சி நரம்பியல் பேராசிரியரான மார்க் ஹாங்கின்ஸ், இந்த ஆய்வை வரவேற்றுள்ளார்.

இது அணுகுமுறையின் பாதுகாப்பையும், இன்னும் சில எஞ்சிய பார்வையைக் கொண்டவர்களுக்கான அதன் பயன்பாட்டையும் உறுதிப்படுத்துவதாக அவர் குறிப்பிட்டார்.