கால்பந்து உலகின் மிகச்சிறந்த வீரர்களில் ஒருவராக திகழும் மொஹமட் சலாஹின் வெற்றிக்குப் பின்னால், கோப்பைகளும் புகழும் மட்டுமல்ல; எண்ணற்ற தியாகங்களும், முடிவில்லா போராட்டங்களும் நிறைந்த ஒரு வாழ்க்கைப் பயணமும் உள்ளது.
எகிப்தின் நைல் டெல்டா பகுதியில் அமைந்துள்ள நக்ரிக் என்ற சிறிய கிராமத்தில் பிறந்த சலாஹ், வெறும் 14 வயதிலேயே தனது கனவை நோக்கி அசாதாரணமான பயணத்தைத் தொடங்கினார். காலையில் சூரியன் உதிக்கும் முன்பே எழுந்து பள்ளிக்குச் செல்வதும், அதன் பின்னர் கெய்ரோவில் உள்ள அல் மொகாவ்லூன் கால்பந்து அகாடமி பயிற்சிக்காக நீண்ட தூரப் பயணம் மேற்கொள்வதும் அவரது அன்றாட வாழ்க்கையாக இருந்தது.
பயிற்சிக்குச் செல்ல ஒரே வழியாக பல பேருந்துகளை மாற்றி ஒரு வழிக்கு சுமார் நான்கரை மணி நேரம், மொத்தம் ஒன்பது மணி நேரம் பயணம் செய்ய வேண்டியிருந்தது. நெரிசலான பேருந்துகள், கடும் வெயில், தூசி, உடல் சோர்வு—இவை அனைத்தையும் தாண்டி, வாரத்தில் ஐந்து நாட்கள் அவர் தனது கனவை நோக்கி பயணித்தார்.
பயிற்சி மைதானத்தை அடையும் நேரத்திலேயே உடல் முழுவதும் சோர்வடைந்திருந்தாலும், ஒரு நொடியும் பின்வாங்காமல் முழு அர்ப்பணிப்புடன் பயிற்சியில் ஈடுபட்டார்.
அப்போது பலர், “உடலளவில் சிறியவர்… பெரிய வீரராக முடியாது” என்று அவரை நிராகரித்தனர். ஆனால் அந்த விமர்சனங்கள் அவரது மன உறுதியை உடைக்கவில்லை.
சில இரவுகளில் வீட்டு நினைவு, உடல் சோர்வு, மன அழுத்தம் காரணமாக அவர் கண்ணீர் வடித்ததாக கூறப்படுகிறது. அந்த தருணங்களில் அவரது தந்தை கூறிய ஒரு வாக்கியம் அவரது வாழ்க்கையை மாற்றியது.
“பெரிய மனிதராக உயர்ந்த ஒவ்வொருவரும் முதலில் பல கஷ்டங்களை கடந்து வந்தவர்கள்தான்.”
அந்த வார்த்தைகளையே நம்பிக்கையாகக் கொண்டு சலாஹ் தனது பயணத்தை நிறுத்தவில்லை. ஒவ்வொரு நாளும் அதே போராட்டம், அதே தியாகம், அதே கனவு—இவற்றை ஆண்டுகளாகத் தொடர்ந்து, உலகின் தலைசிறந்த கால்பந்து வீரர்களில் ஒருவராக உயர்ந்தார்.
இன்று மொஹமட் சலாஹ் ஒரு சிறந்த வீரர் மட்டுமல்ல; விடாமுயற்சி, தன்னம்பிக்கை, தியாகம் மற்றும் கனவுகளை நம்பி உழைத்தால் வெற்றி நிச்சயம் என்பதற்கான உயிருள்ள எடுத்துக்காட்டாக உலகம் முழுவதும் கோடிக்கணக்கான இளைஞர்களுக்கு ஊக்கமாக திகழ்கிறார்.
