2018 முதல் ஆண்டுதோறும் வெறும் 1.8% நகராட்சிகள் மட்டுமே சொத்து வரி விகிதத்தை உயர்த்தியுள்ளன!
பிரான்சில் வீட்டு உரிமையாளர்களின் மீது அதிகச் சுமையை ஏற்றும் வரிகளில் ஒன்றாகச் சொத்து வரி (Taxe foncière) தொடர்ந்து விமர்சிக்கப்படுகிறது. எனினும், உள்ளாட்சி அமைப்புகளுக்கான பொது இயக்குநரகம் (DGCL) வெளியிட்டுள்ள சமீபத்திய ஆய்வறிக்கை இதிலிருக்கும் ஓர் உண்மையை வெளிச்சத்திற்குக் கொண்டு வந்துள்ளது. கடந்த சில ஆண்டுகளில் சொத்து வரி கடுமையாக உயர்ந்திருந்தாலும், நகராட்சிகள் (Communes) நிர்ணயிக்கும் வரி விகிதங்கள் பெரும்பாலும் நிலையாகவே இருந்துள்ளன. அடிப்படைக் குத்தகை மதிப்பில் (Valeurs locatives) ஏற்படும் திருத்தங்களே இந்த வரி உயர்வுக்கு முக்கியக் காரணமாகும்.
இதற்கு கட்டப்பட்ட சொத்துகளுக்கான வரியை (TFPB) கணக்கிடும் முறையைப் புரிந்துகொள்வது அவசியம். நகராட்சி நிர்ணயிக்கும் வரி விகிதத்துடன், பணவீக்கத்திற்கு ஏற்ப ஆண்டுதோறும் மாற்றி அமைக்கப்படும் சொத்தின் அடிப்படைக் குத்தகை மதிப்பை (Valeur locative cadastrale) பெருக்குவதன் மூலம் இந்த வரி கணக்கிடப்படுகிறது. 2018-ஆம் ஆண்டிற்குப் பிறகான வரி உயர்வுக்கு இந்த இரண்டாவது காரணியே முக்கியக் காரணம் என ஆய்வறிக்கை சுட்டிக்காட்டுகிறது.
2019 முதல் 2025 வரையிலான காலகட்டத்தில், 2021-ஆம் ஆண்டைத் தவிர்த்து, மற்ற அனைத்து ஆண்டுகளிலும் அடிப்படை மதிப்பிலான உயர்வுதான் சொத்து வரியை அதிகரித்துள்ளது. 2021-ஆம் ஆண்டில் தொழிற்சாலைகளுக்கான குத்தகை மதிப்பு குறைக்கப்பட்டதால் வரி வருவாய் சற்று சரிந்தது; இருப்பினும், நகராட்சிகளின் சிறிய அளவிலான வரி விகித உயர்வால் அது ஈடுசெய்யப்பட்டது. 2018 முதல் 2025 வரை, நகராட்சிகளுக்கு ஒதுக்கப்படும் இந்த வரியின் ஒட்டுமொத்த வருவாய் 26.3% வளர்ச்சி கண்டுள்ளது. அதாவது 17.5 பில்லியன் யூரோக்களிலிருந்து 40.2 பில்லியன் யூரோக்களாக இது இரண்டு மடங்கிற்கும் மேல் அதிகரித்துள்ளது.
2018 மற்றும் 2025-க்கு இடைப்பட்ட காலத்தில் வெறும் 1.8% நகராட்சிகள் மட்டுமே ஒவ்வொரு ஆண்டும் தங்களின் வரி விகிதத்தைத் தொடர்ந்து உயர்த்தியுள்ளன என்பது இந்த அறிக்கையின் மிக முக்கியத் தகவலாகும். மக்கள் தொகையின் அடிப்படையில் பார்த்தால், 2 மில்லியன் மக்கள் மட்டுமே இத்தொடர் உயர்வைச் சந்தித்துள்ளனர். ஆனால், 26 மில்லியன் மக்கள் இக்காலகட்டத்தில் ஒருமுறை மட்டுமே வரி விகித உயர்வை எதிர்கொண்டுள்ளனர்.
பெரும்பாலான நகராட்சிகள் வரி விகிதத்தை உயர்த்துவதில் மிகுந்த நிதானத்தைக் கடைப்பிடித்துள்ளன. பாதிக்கும் மேற்பட்ட நகராட்சிகள் இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறைக்குக் குறைவாகவே வரி விகிதத்தை உயர்த்தியுள்ளன. 2020-ஆம் ஆண்டு முதல் முக்கியக் குடியிருப்புகளுக்கான குடியிருப்பு வரி (Taxe d’habitation) படிப்படியாக ரத்து செய்யப்பட்டதால், தங்களின் வரி வருவாயைத் தக்கவைத்துக்கொள்ளச் சில நகராட்சிகள் 2023 மற்றும் 2024-ஆம் ஆண்டுகளில் சொத்து வரியைச் சற்றே மாற்றி அமைத்துள்ளன.
தேசிய அளவில் வரி விகிதம் கட்டுப்பாட்டில் இருந்தாலும், உள்ளூர் நிலவரங்களில் பல மாறுபாடுகள் காணப்படுகின்றன. பொது இயக்குநரகத்தின் தரவுகளின்படி:
ஒரு இலட்சத்திற்கும் அதிகமான மக்கள் தொகையைக் கொண்ட பெரிய நகரங்களில் சராசரியாக 25% வரி விகிதம் வசூலிக்கப்படுகிறது.
200-க்கும் குறைவான மக்கள் தொகையைக் கொண்ட சிறிய நகராட்சிகளில் இது 12%-க்கும் குறைவாகவே உள்ளது.
பெரிய நகரங்களிலிருந்து தள்ளியுள்ள கிராமப்புற நகராட்சிகளில் வரி விகிதம் சுமார் ஆறு புள்ளிகள் வரை குறைவாகக் காணப்படுகிறது.
மேலும், குறைந்த வருமானம் கொண்ட மக்கள் வசிக்கும் நகராட்சிகளில் வரி விகிதம் சராசரியாக மிக அதிகமாக (ஏறக்குறைய 25.7%) உள்ளது; ஆனால் அதிக வருமானம் கொண்டோர் வசிக்கும் நகராட்சிகளில் இது 16.7% ஆக மட்டுமே உள்ளது. முரண்பாடான உண்மையாக, அதிக வருமானம் கொண்ட நகராட்சிகளே அதிக வரியை வசூலிக்கின்றன. ஏனெனில் அங்குள்ள சொத்துகளின் அடிப்படைக் குத்தகை மதிப்பு மிக அதிகமாக இருப்பதே இதற்குக் காரணமாகும்.
