ஆண்டுக்கு 4,000 உயிர்களைப் பறிக்கும் ‘மருத்துவமனைத் தொற்று’: நோயைக் குணப்படுத்தச் செல்பவர்களைத் தாக்கும் கொடிய கிருமிகள்!
(பாரிஸ் 29.04.2026 SCI)
மருத்துவமனைகள் உயிரைக் காக்கும் இடங்கள் என்பது நாம் அனைவரும் அறிந்ததே. ஆனால், அதே மருத்துவமனைகளில் சிகிச்சைக்காகச் செல்லும் நோயாளிகளில் 6 சதவீதம் பேருக்குப் புதிய நோய்த்தொற்றுகள் ஏற்படுகின்றன என்ற அதிர்ச்சியூட்டும் தகவலைப் பிரான்ஸ் தேசியக் கணக்காய்வு நீதிமன்றம் (Cour des comptes) சமீபத்தில் வெளியிட்டுள்ளது.
‘மருத்துவமனைத் தொற்று’ (Nosocomial infections) எனப்படும் இந்தக் கிருமித்தொற்றுகளால் பிரான்சில் மட்டும் ஆண்டுதோறும் சுமார் 4,000 பேர் உயிரிழக்கின்றனர். இதன் பின்னணி என்ன? இது எப்படிப் பரவுகிறது? விரிவான தகவல்கள் இதோ:
ஒரு நோயாளி மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்படும்போது அவருக்கு இல்லாத ஒரு நோய்த்தொற்று, மருத்துவமனைக்குச் சென்ற பிறகு ஏற்பட்டால் அது ‘மருத்துவமனைத் தொற்று’ எனப்படும்.
பொதுவாக மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்டு 48 மணி நேரத்திற்குப் பிறகே இந்தத் தொற்று அறிகுறிகளைக் காட்டும்.
அறுவை சிகிச்சை செய்துகொண்டவர்களுக்கு 30 நாட்கள் வரையிலும், உடலில் செயற்கை உபகரணங்கள் (Implants) பொருத்தப்பட்டவர்களுக்கு ஒரு வருடம் வரையிலும் கூட இந்தத் தொற்று ஏற்பட வாய்ப்புள்ளது.
மருத்துவக் கருவிகளைச் சரியாகச் சுத்தம் செய்யாததால் மட்டுமே இந்தத் தொற்று ஏற்படுகிறது என்பது பொதுவான தவறான கருத்தாகும். உண்மையைச் சொல்லப்போனால், பெரும்பாலும் நோயாளியின் உடலில் உள்ள கிருமிகளே இதற்கு முக்கியக் காரணமாக அமைகின்றன. அறுவை சிகிச்சை, சிறுநீர்க் குழாய் பொருத்துதல் அல்லது செயற்கை சுவாசம் அளித்தல் போன்ற மருத்துவச் செயல்பாடுகளின்போது, நோயாளியின் உடலில் இயல்பாக வாழும் கிருமிகளே ஆபத்தானவையாக மாறித் தொற்றை ஏற்படுத்துகின்றன. மேலும், மருத்துவர்கள் மற்றும் செவிலியர்களின் கைகள் மூலமாகவும் (நோய்க் கடத்திகளாகச் செயல்பட்டு) ஒரு நோயாளியிடமிருந்து மற்றொருவருக்கு இந்தக் கிருமிகள் எளிதாகப் பரவுகின்றன.
மருத்துவமனைத் தொற்றுகளில் மிகவும் பொதுவானவை:
சிறுநீர் பாதைக் கிருமித்தொற்று (28%): இது பெரும்பாலும் சிறுநீர்க் குழாய்கள் (Catheters) பொருத்தப்படுவதால் ஏற்படுகிறது; இது உயிருக்கு ஆபத்தானது அல்ல.
நுரையீரல் அழற்சி / நிமோனியா (16.3%): தொண்டைக்குள் குழாய் செலுத்திச் செயற்கை சுவாசம் அளிக்கப்படும் நோயாளிகளுக்கு இது ஏற்படுகிறது.
அறுவை சிகிச்சைக் காயங்களில் தொற்று (14.3%).
இரத்தத்தில் ஏற்படும் கிருமித்தொற்று (12.1%): நரம்புகளில் செலுத்தப்படும் ஊசிகள் மற்றும் குழாய்கள் வழியாக ரத்தத்தில் கிருமிகள் கலந்து செப்டிசீமியா (Septicemia) என்ற மோசமான நிலையை உருவாக்குகிறது.
கொரோனா பெருந்தொற்றுக் காலத்தில் சுவாசக் கிருமிகளின் பாதிப்பு அதிகமாக இருந்தாலும், பெரும்பாலான மருத்துவமனைத் தொற்றுகளுக்குப் பின்வரும் நுண்ணுயிரிகளே (பாக்டீரியாக்கள்) காரணம்:
ஈ. கோலை (Escherichia coli – 22.2%): மனிதர்களின் குடலில் இயற்கையாக வாழும் ஒரு கிருமி.
ஸ்டெஃபைலோகாக்கஸ் ஆரியஸ் (Staphylococcus aureus – 12.2%): மனிதர்களின் மூக்கு மற்றும் தொண்டைப் பகுதிகளில் காணப்படும் கிருமி.
சியூடோமோனாஸ் (Pseudomonas aeruginosa – 6.9%): ஈரமாக இருக்கும் தண்ணீர் குழாய்கள் மற்றும் குழாய்த் திறப்பான்களில் வாழும் கிருமி.
இரத்தத்தில் கலக்கும் இத்தகைய கிருமித்தொற்றுகள் சில நேரங்களில் மரணத்தில் முடிவடைகின்றன. இதற்குச் சமீபத்திய உதாரணமாகக் கொலம்பியாவைச் சேர்ந்த மிதிவண்டிப் பந்தய வீரர் கிறிஸ்டியன் முனோஸ் (Cristian Muñoz) என்பவரின் மரணத்தைக் கூறலாம்.
சமீபத்தில் நடந்த ஒரு பந்தயத்தில் கீழே விழுந்து படுகாயமடைந்த அவர், மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்டார். ஆனால், அவர் விபத்தில் ஏற்பட்ட காயங்களால் உயிரிழக்கவில்லை. மருத்துவமனையில் சிகிச்சையின்போது, கட்டுப்படுத்த முடியாத அளவுக்கு அவரது ரத்தத்தில் ஏற்பட்ட கடுமையான கிருமித்தொற்றே (Septicemia) அவரது உயிரைப் பறித்தது என்பது மருத்துவமனைத் தொற்றின் தீவிரத்தை உலகிற்கு உணர்த்தியுள்ளது.
