பிரெஞ்சு உணவுக் கலாச்சாரம்: சுவைகளின் கவிதையும் வாழ்வியல் கலையும்
இந்த இளவெயில் வீசும் காலைப் பொழுதில், உங்கள் தேநீரினதும் Madeleine கேக்கினதும் சுவை இன்னும் நாவில் தங்கியிருக்க, பிரெஞ்சு மக்களின் உணவுக் கலாச்சாரத்திற்குள் நாம் ஒரு சிறு பயணம் செல்வோம்.
பிரான்ஸில் உணவு என்பது வெறும் பசியாற்றும் ஒரு தேவை அல்ல; அது தலைமுறை தலைமுறையாகக் கொண்டாடப்படும் ஒரு ‘வாழ்வியல் கலை’ (art de vivre). கவிதைகளை எப்படிப் படைக்கிறார்களோ, ஓவியங்களை எப்படித் தீட்டுகிறார்களோ, அதே அலாதியான காதலுடன்தான் அவர்கள் தங்கள் உணவையும் அணுகுகிறார்கள்.
உலகப் பாரம்பரியச் சின்னங்களில் ஒன்றாக பிரெஞ்சு பெருவிருந்து (repas gastronomique) அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளதில் இருந்தே, இதன் ஆழத்தை நாம் உணரலாம். இந்தச் சுவை உலகின் முக்கியக் கூறுகள் இதோ:
பக்கெட்(பாண் ) (Baguette):
காலையின் கரகரப்பான கவிதை
பிரான்ஸின் விடியல் என்பது, உள்ளூர் அடுமனைகளில் (boulangerie) இருந்து வீசும் சுடச்சுட வாசனையுடன்தான் தொடங்குகிறது. ஒரு பிரெஞ்சுக்காரரின் நாள் ‘பக்கெட்’ பாண் இல்லாமல் முழுமையடைவதில்லை. விறகடுப்பில் பொன்னிறமாகச் சுடப்பட்ட அந்த நீண்ட பாணின் கரகரப்பான வெளிப்பகுதியும், பஞ்சு போன்ற மிருதுவான உட்பகுதியும் பிரெஞ்சுப் பாரம்பரியத்தின் மகுடம். காலையில் வேலைக்குச் செல்வோர், புதிதாகச் சுடப்பட்ட பகேட்டைத் தங்கள் கைகளில் அணைத்தபடி வீதிகளில் நடந்து செல்வது, ‘இல் து பிரான்ஸ்’ (Île-de-France) பகுதியின் மாறாத அழகிய சித்திரம்.
சந்தைகளின் (Marché) வண்ணஜாலம்
பிரெஞ்சு சமையலறையின் ஆன்மா, அந்தந்த ஊர்களில் வார இறுதி நாட்களில் கூடும் திறந்தவெளிச் சந்தைகளில்தான் (marché) உறங்குகிறது. சூப்பர் மார்க்கெட்டுகளின் பிளாஸ்டிக் உறைகளுக்குள் அடைபடாமல், நேரடியாக விவசாயிகளிடம் இருந்து மண்ணின் மணம் மாறாத காய்கறிகளையும், பழங்களையும் வாங்குவதை அவர்கள் ஒரு திருவிழா போலக் கொண்டாடுகிறார்கள். உணவுக்கான பொருட்களைத் தேர்ந்தெடுப்பதே இங்கு ஒரு தனித்துவமான கலை.
ப்ரோமாஜ் (Fromage) மற்றும் திராட்சை ரசம் (Vin): ஒரு சுவைச் சங்கமம்
“ஆண்டின் ஒவ்வொரு நாளுக்கும் ஒரு பாலாடைக்கட்டி இங்கு உண்டு” என்று பிரான்ஸைப் பற்றி ஒரு புகழ்பெற்ற சொலவடை உண்டு. பசு, ஆடு எனப் பலவிதமான பால்களில் இருந்து, நூற்றுக்கணக்கான சுவைகளில் பாலாடைக்கட்டிகள் (fromage) இங்குப் புளிக்கவைக்கப்படுகின்றன. ஒவ்வொரு பிராந்தியத்திற்கும் ஒரு பிரத்யேக சுவை உண்டு. இந்தச் சுவைமிக்க பாலாடைக்கட்டியோடு, அதற்கேற்ற சரியான திராட்சை ரசத்தை (vin) இணைத்துச் சுவைக்கும்போது, அது நாவில் ஒரு சிம்பொனி இசையை மீட்டும். இது பிரெஞ்சுக்காரர்களின் உணவுக் காதலின் உச்சம்.
உணவுக் கூடம்: உரையாடல்களின் அரங்கம்
பிரெஞ்சுக்காரர்கள் அவசர அவசரமாக உணவை விழுங்கிவிட்டு எழுந்து செல்வதில்லை. அவர்களின் குடும்ப உணவு வேளைகள் பல மணி நேரங்கள் நீளும். பசியைத் தணிப்பதற்கான நேரமாக மட்டுமன்றி, உறவுகளைப் புதுப்பிக்கும், சிந்தனைகளைப் பகிர்ந்துகொள்ளும், அழகிய உரையாடல்களுக்கான களமாகவே உணவு மேசையை அவர்கள் கருதுகிறார்கள். முதலில் ஒரு சிறு தொடக்க உணவு (entrée), பின்பு முதன்மை உணவு (plat principal), அதன்பின் பாலாடைக்கட்டி (fromage), இறுதியில் ஒரு சிறு இனிப்பு (dessert) என ஒரு நாடகத்தின் பல அங்கங்களைப் போல நிதானமாக உணவை ரசித்து உண்பார்கள்.
