பிரான்ஸில் சுருங்கும் குடும்பங்கள்: இல்-து-பிரான்ஸில் பிறப்பு வீதம் வீழ்ச்சியடைவதன் பின்னணியும் சமூக மாற்றங்களும்!
ஒரு காலத்தில் ஐரோப்பாவின் அதிக பிறப்பு விகிதத்தைக் கொண்ட நாடாக, “மக்கள்தொகையின் இயந்திரமாக” (Moteur démographique) பெருமையுடன் விளங்கிய பிரான்ஸ், இன்று ஒரு வரலாற்றுச் சரிவைச் சந்தித்து வருகிறது. இரண்டாம் உலகப் போருக்குப் பிந்தைய காலத்தில் வரலாறு காணாத வகையில், பிரான்ஸில் வருடாந்திர பிறப்புகளின் எண்ணிக்கை பெருமளவு குறைந்துள்ளது. இதனை பிரெஞ்சு சமூகவியலாளர்கள் “மக்கள்தொகை குளிர்காலம்” (Hiver démographique) என வர்ணிக்கின்றனர்.
குறிப்பாக, தலைநகரான பாரிஸை உள்ளடக்கிய இல்-து-பிரான்ஸ் (Île-de-France) மாகாணத்தில் இந்த வீழ்ச்சி மிகத் தெளிவாகவும் தீவிரமாகவும் எதிரொலிக்கிறது. நமது கண்முன்னே நிகழும் இந்த மாபெரும் சமூகப் பரிணாமத்திற்கான காரணங்களை விரிவாகப் பார்ப்போம்.
வசிப்பிட நெருக்கடியும் விண்ணை முட்டும் வாடகையும் (Crise du logement)
இல்-து-பிரான்ஸ் பகுதியில் பிறப்பு விகிதம் வீழ்ச்சியடைய முதன்மையான காரணம் அங்குள்ள வீட்டு வசதிப் பிரச்சினையே ஆகும்.
இடப்பற்றாக்குறை: பாரிஸ் மற்றும் அதன் புறநகர்ப் பகுதிகளில் ஒரு சதுர மீட்டர் (Mètre carré) இடத்தின் விலை சாமானியர்களின் கைக்கு எட்டாத உயரத்தில் உள்ளது.
ஒரு குழந்தை பிறந்தால், அதற்கென ஒரு தனி அறை (Chambre supplémentaire) தேவை. ஆனால், அதற்கான வாடகையை அல்லது புதிய வீட்டை வாங்கும் தொகையை நடுத்தரக் குடும்பங்களால் சமாளிக்க முடிவதில்லை. இதனால், பல தம்பதிகள் ஒன்றோடு நிறுத்திக்கொள்கிறார்கள் அல்லது குழந்தையே வேண்டாம் எனத் தள்ளிப்போடுகிறார்கள்.
வாழ்க்கைத் தரச் செலவுகளும் பணவீக்கமும் (Coût de la vie et Inflation)
குழந்தை வளர்ப்பு என்பது இன்று ஒரு பெரும் பொருளாதாரச் சவாலாக மாறிவிட்டது.அன்றாடச் செலவுகள், உணவு, கல்வி, மற்றும் குழந்தைப் பராமரிப்பு மையங்களின் (Crèches) கட்டணம் ஆகியவை இல்-து-பிரான்ஸ் பகுதியில் மிக அதிகம்.பொருளாதார நெருக்கடியும் பணவீக்கமும் குடும்பங்களின் வாங்கும் திறனை (Pouvoir d’achat) கடுமையாகப் பாதித்துள்ளதால், புதிய உயிர்களை இந்த உலகிற்குக் கொண்டு வர பெற்றோர்கள் தயங்குகின்றனர்.
மாறிவரும் மனநிலையும் முன்னுரிமைகளும் (Changement des mentalités)
சமூக சிந்தனைகளில் ஏற்பட்டுள்ள ஆழமான மாற்றங்கள் இந்த வீழ்ச்சிக்கு முக்கியக் காரணமாகும். இது ஒரு வரலாற்றுப் பதிவு.
தனிப்பட்ட சுதந்திரம்: இன்றைய இளைய தலைமுறையினர், குறிப்பாக பெண்கள், தங்களின் உயர்கல்வி, தொழில் வளர்ச்சி (Carrière professionnelle) மற்றும் தனிப்பட்ட சுதந்திரத்திற்கு அதிக முக்கியத்துவம் அளிக்கின்றனர். இதனால், திருமணமும் குழந்தைப்பேறும் தள்ளிப்போகின்றன.முப்பது வயதைக் கடந்த பின்னரே முதல் குழந்தையைப் பெற்றுக்கொள்ளும் வழக்கம் (Maternité tardive) இயல்பாகிவிட்டது. வயது கூடும்போது உயிரியல் ரீதியாக ஏற்படும் கருவுறுதல் சிக்கல்களும் (Infertilité) பிறப்பு விகிதம் குறையக் காரணமாகின்றன.
சுற்றுச்சூழல் குறித்த பதற்றம் (L’éco-anxiété)
இது சமீபகாலமாக பிரான்ஸ் இளைஞர்களிடம் பரவலாகக் காணப்படும் ஒரு புதிய உளவியல் நிலை.
புவி வெப்பமடைதல், காலநிலை மாற்றம், வளங்களின் அழிவு என எதிர்காலம் குறித்த ஓர் அச்சம் இளைய தலைமுறையினரை ஆட்கொண்டுள்ளது.”இப்படிப்பட்ட ஒரு ஆபத்தான, நிச்சயமற்ற உலகிற்கு ஏன் ஒரு குழந்தையைக் கொண்டுவர வேண்டும்?” என்ற தார்மீகக் கேள்வியை (Dilemme moral) அவர்கள் எழுப்புகிறார்கள். இதனால் பல தம்பதிகள் தாமாகவே முன்வந்து குழந்தைப் பேற்றைத் தவிர்க்கின்றனர் (Childfree / Non-désir d’enfant).
பெருநகரங்களிலிருந்து வெளியேற்றம் (L’exode urbain)
கோவிட்-19 பெருந்தொற்றுக்குப் பிறகு, இல்-து-பிரான்ஸ் மக்கள் மத்தியில் பெரும் மனமாற்றம் ஏற்பட்டது.
நெரிசல் மிகுந்த அடுக்குமாடிக் குடியிருப்புகளில் முடங்கிக் கிடந்ததை உணர்ந்த பல இளம் குடும்பங்கள், அமைதியான, பசுமையான, மற்றும் செலவு குறைவான மாகாணங்களுக்கு (Provinces) குடிபெயர்ந்துவிட்டனர்.
“தொலைதூர வேலை” (Télétravail) சாத்தியமானதால், பாரிஸ் மற்றும் அதனைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகள் குழந்தை பெற்றுக் கொள்ளத் தகுதியான இளம் தம்பதிகளை இழந்து வருகின்றன.
அரசின் பதற்றமும் நடவடிக்கைகளும்
இந்த வரலாற்றுச் சரிவு, எதிர்காலத்தில் உழைக்கும் மக்களின் எண்ணிக்கையைக் குறைத்து, பிரான்ஸின் ஓய்வூதிய அமைப்பைச் (Système de retraites) சீர்குலைத்துவிடும் என அரசு அஞ்சுகிறது. இதனால்தான், அதிபர் இம்மானுவேல் மேக்ரான் சமீபத்தில் “மக்கள்தொகை மறுஆயுதமயமாக்கல்” (Réarmement démographique) என்ற சொற்பதத்தைப் பயன்படுத்தி, புதிய மகப்பேறு விடுப்புக் கொள்கைகளை (Congé de naissance) அறிவித்தார்.
இல்-து-பிரான்ஸில் சுருங்கி வரும் வகுப்பறைகளும், குறைந்து வரும் பிறப்பு விகிதமும் வெறும் புள்ளிவிவரங்கள் அல்ல. அவை தற்கால பிரெஞ்சு சமூகம் தனது வாழ்க்கை முறை, பொருளாதாரம் மற்றும் எதிர்காலம் குறித்து எடுத்து வரும் புதிய முடிவுகளின் வரலாற்று ஆவணமாகும். ஒரு சமூகம் தன்னைத்தானே எவ்வாறு மறுவரையறை செய்துகொள்கிறது என்பதைப் பதிவு செய்யும் மிக முக்கியமான காலகட்டத்தில் நாம் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறோம்.
