“ஹபீபி: கடையநல்லூரிலிருந்து கிழக்கிலங்கை வரை ஒரு பண்பாட்டுப் பாலம்
தமிழகத்தில் வெளியாகி, இருபத்தைந்து நாட்களுக்கும் மேலாக வெற்றிகரமாகத் திரையரங்குகளில் ஓடிக்கொண்டிருக்கும் இயக்குநர் மீரா கதிரவன் இயக்கிய “ஹபீபி” திரைப்படத்தைப் பார்க்கும் வாய்ப்பு நேற்று எனக்குக் கிடைத்தது.
திரைப்படம் வெளியான முதல்நாளிலிருந்தே அதற்குக் கிடைத்த நேர்மறையான விமர்சனங்களும், ரசிகர்களின் பேராதரவும் என் கவனத்தை ஈர்த்திருந்தன. இந்தப் படத்தை நானும் பார்க்க வேண்டும் என்ற ஆவல் நீண்ட நாட்களாக மனதில் இருந்தது. அந்த ஆவல் நேற்று நிறைவேறியது.
இத்திரைப்படத்தின் இலங்கைச் சிறப்புக் காட்சியில் கலந்துகொள்வதற்காக இயக்குநர் மீரா கதிரவன் தமிழகத்திலிருந்து இலங்கைக்கு வருகை தந்திருந்தார். “அவள் பெயர் தமிழரசி”, “விழித்திரு” போன்ற படைப்புகளால் தனித்துவமான இயக்குநராகத் தன்னை நிலைநிறுத்தியுள்ள அவருக்கு, “ஹபீபி” அவரது திரைப்பயணத்தில் மறக்க முடியாத ஒரு மைல்கல்லாக அமையும் என்பதில் எனக்கு எந்த ஐயமும் இல்லை.
இத்திரைப்படத்தின் இலங்கைச் சிறப்புக் காட்சியில் கலந்துகொள்ளுமாறு நண்பரும் இயக்குநருமான மீரா கதிரவன் என்னை அன்புடன் அழைத்திருந்தார். அதேபோல், ஶ்ரீலங்கா முஸ்லிம் காங்கிரஸின் தலைவரும் நாடாளுமன்ற உறுப்பினருமான ரவூப் ஹக்கீம் அவர்களும் பொத்துவிலில் நடைபெற்ற நிகழ்வொன்றின்போது என்னை நேரில் அழைத்திருந்தார். நண்பரும் முன்னாள் நாடாளுமன்ற உறுப்பினருமான முஸாரப்புடன் இணைந்து கல்முனைக்குச் சென்று திரைப்படத்தைப் பார்த்தேன்.
இந்தச் சிறப்புக் காட்சியை முன்னிட்டு பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு ஊடக நண்பர்கள், கலைஞர்கள், கவிஞர்கள், எழுத்தாளர்கள், கல்வியாளர்கள் உள்ளிட்ட பல்வேறு துறைகளைச் சேர்ந்த நண்பர்களைச் சந்தித்து உரையாடும் வாய்ப்பு கிடைத்தது. ஒரு நல்ல திரைப்படம் மக்களை மட்டுமல்ல, மனிதர்களையும் மீண்டும் ஒன்றிணைக்கிறது என்பதை அந்த மாலை எனக்கு உணர்த்தியது.
“ஹபீபி” திரைப்படம் தமிழகத்தின் கடையநல்லூர் முஸ்லிம் மக்களின் வாழ்வியலை மையமாகக் கொண்டு உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. தமிழகத்துக்கும் இலங்கையின் தென்கிழக்குக் கரைக்கும் வரலாறு, மொழி, வணிகம், உறவுமுறை, பண்பாடு ஆகியவற்றின் வழியாக நூற்றாண்டுகளைக் கடந்த உறவு இருந்து வந்துள்ளது.
அதனால்தான் இந்தப் படத்தைப் பார்க்கும்போது கதை நிகழும் இடங்கள், மக்களின் பேச்சுவழக்கு, உடை, குடும்ப உறவுகள், சமூக வாழ்வு அனைத்தும் இலங்கையின் கிழக்கு மாகாணத்தை—குறிப்பாக அம்பாறை மாவட்ட முஸ்லிம் மக்களின் வாழ்வியலை—என் கண்முன் நிறுத்தின. பல காட்சிகளில் நம் ஊரில் நடந்த சம்பவங்களையே திரையில் காண்பது போன்ற உணர்வு ஏற்பட்டது.
இந்தப் படத்தைப் பார்த்தபோது எனக்கு நினைவுக்கு வந்தது தேசிய விருது பெற்ற மறைந்த எழுத்தாளர் ஜுனைதா ஷரீஃப் அவர்களின் “சாணைக் கூறை” நாவல்தான். கிழக்கிலங்கை முஸ்லிம் சமூகத்தின் வாழ்க்கை, மரபு, பெண்களின் நிலை, சமூக மாற்றத்தின் அவசியம் ஆகியவற்றை ஆழமாகப் பதிவு செய்த அந்த நாவல், இலங்கைத் தமிழ் இலக்கியத்தின் முக்கியமான சமூக ஆவணங்களில் ஒன்றாகும்.
சுமார் இருபத்தைந்து ஆண்டுகளுக்கு முன்பு அந்த நாவலை வாசித்தபோது, பல இடங்களில் நான் கண்கலங்கியிருக்கிறேன். அதே உணர்வை “ஹபீபி” திரைப்படமும் மீண்டும் எனக்குள் உயிர்ப்பித்தது. ஒரு திரைப்படத்தைப் பார்ப்பதைவிட, ஒரு நல்ல நாவலை வாசிப்பது போன்ற அனுபவத்தை அது அளித்தது. பல காட்சிகள் மனதை ஆழமாகத் தொட்டன; சில காட்சிகள் கண்களைக் கலங்கச் செய்தன.
திரை இறங்கிய பின்னரும் அந்தக் கதாபாத்திரங்கள் மனதிலிருந்து அகலவில்லை. அதுவே ஒரு படைப்பின் வெற்றி.
இந்தத் திரைப்படத்தின் மிகப் பெரிய பலம் அதன் நேர்மையான கதைச் சொல்லல். எந்தவித செயற்கையான நாடகத்தனத்திற்கும் இடமளிக்காமல், வாழ்க்கையை வாழ்க்கையாகவே பதிவு செய்ய முயன்றிருக்கிறார் இயக்குநர் மீரா கதிரவன். அதனால்தான் திரையில் தோன்றும் ஒவ்வொரு கதாபாத்திரமும் நமக்குத் தெரிந்த மனிதர்களாகவே உணரப்படுகின்றனர்.
ஒவ்வொரு கதாபாத்திரமும் மிகவும் நேர்த்தியாக வடிவமைக்கப்பட்டிருக்கிறது. அவர்கள் பேசும் மொழி, உடை, உடல்மொழி, குடும்ப உறவுகள், அன்றாட வாழ்வியல்—எதுவும் மிகையாகவோ, செயற்கையாகவோ தோன்றவில்லை. ஒரு சமூகத்தின் ஆன்மாவை அதன் இயல்பான வடிவில் பதிவு செய்வதற்கு இயக்குநர் மேற்கொண்டுள்ள ஆய்வும் அர்ப்பணிப்பும் ஒவ்வொரு காட்சியிலும் வெளிப்படுகிறது.
இந்தப் படத்தில் நடித்திருக்கும் பலர் முஸ்லிம் சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் அல்ல. ஆனால், அவர்கள் அனைவரும் தங்களுக்கு வழங்கப்பட்ட கதாபாத்திரங்களாகவே வாழ்ந்திருக்கிறார்கள். நடிகர் கஸ்தூரி ராஜா, யூசுப் என்ற பாத்திரத்தில் தனது நீண்டகால அனுபவத்தை மிகச் சிறப்பாக வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார்.
அறிமுக நடிகர்களான ஈஸா, மாளவிகா மனோஜ், தனஸ்ரீ சுதாகரன் ஆகியோரும் தங்களது பாத்திரங்களை முழு நம்பகத்தன்மையுடன் சுமந்திருக்கிறார்கள். துணைக் கதாபாத்திரங்களுக்குக் கூட கதையின் ஓட்டத்தில் தனித்துவமான முக்கியத்துவம் வழங்கப்பட்டிருப்பது பாராட்டத்தக்கது.
இந்தத் திரைப்படத்தின் மற்றுமொரு சிறப்பு ஒளிப்பதிவாளர் மகேஷ் முத்துசுவாமியின் காட்சிப்படுத்தலாகும். அவர் பதிவு செய்திருப்பது வெறும் காட்சிகள் அல்ல; ஒவ்வொரு ஃபிரேமும் ஒரு கவிதை, தெருக்கள், வீடுகள், நெசவுக் கூடங்கள், மக்களின் அன்றாட வாழ்க்கை—இவை அனைத்தும் பார்வையாளரை அந்த மண்ணுக்குள்ளேயே அழைத்துச் செல்கின்றன. பல காட்சிகளில் ஒளிப்பதிவு பேசுகிறது; வசனங்கள் தேவையில்லாத அளவுக்கு காட்சிகளே உணர்வுகளை வெளிப்படுத்துகின்றன.
ஒரு காலத்தில் இலங்கை முஸ்லிம் சமூகத்தில் மிகவும் பிரபலமாக ஒலித்த “கப்பலுக்குப் போன மச்சான்” என்ற பாடல் திரைப்படத்தில் மிகப் பொருத்தமான இடத்தில் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது. டி. கே. ராமமூர்த்தியின் இசையில், மறைந்த கவிஞர் நாகூர் சலீம் எழுத, காயல் ஷேக் முகம்மது மற்றும் பி. வசந்தா பாடிய காலத்தால் அழியாத அந்தப் பாடல், திரைப்படத்தின் காலப்பின்னணியையும், அந்தத் தலைமுறையின் வாழ்க்கை நினைவுகளையும் மீண்டும் உயிர்ப்பிக்கிறது.
அந்தப் பாடல் ஒலித்த தருணத்தில், ஒரு தலைமுறையின் நினைவுகளே திரையரங்கில் மீண்டும் உயிர்த்தெழுந்ததைப் போன்ற உணர்வு ஏற்பட்டது. கவிஞர் நாகூர் சலீம் அவர்கள் இன்று உயிருடன் இருந்திருந்தால், தனது பாடல் இவ்வளவு அழகாக மீண்டும் மக்களிடம் சென்றடைந்திருப்பதைப் பார்த்து மகிழ்ந்திருப்பார்.
திரைப்படத்தின் வசனங்கள் இயல்பாகவும் உயிரோட்டமாகவும் அமைந்துள்ளன. கதையாசிரியர் வி. எஸ். முகம்மது அமீன் அவர்கள் வாழ்ந்த மனிதர்களின் மொழியையே வசனங்களாக மாற்றியிருப்பது போன்ற உணர்வு ஏற்படுகிறது. எந்த வசனமும் செயற்கையாகவோ, மேடைப் பேச்சைப் போலவோ தோன்றவில்லை.
இசையமைப்பாளர் சி. சாம்ஸ் திரைப்படத்திற்கு இசையமைத்ததோடு மட்டுமல்லாமல், அதன் உணர்வுகளுக்கு உயிரூட்டியிருக்கிறார். பின்னணி இசை எந்தக் காட்சியையும் மீறி ஆதிக்கம் செலுத்தாமல், கதையின் உணர்வுகளை மென்மையாகத் தாங்கிச் செல்கிறது. பாடலாசிரியர்கள் யுகபாரதி மற்றும் மஹ்ஷூத் ரஹ்மான் எழுதிய பாடல்களும் திரைப்படத்தின் உணர்வுப் பயணத்தை மேலும் ஆழமாக்குகின்றன.
தமிழ் சினிமாவின் நீண்ட வரலாற்றில் முஸ்லிம் சமூகத்தின் வாழ்க்கை மிகக் குறைவாகவே உண்மைத்தன்மையுடன் பதிவு செய்யப்பட்டிருக்கிறது. சில திரைப்படங்களில் அவர்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட கோணத்தில் மட்டுமே சித்தரிக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள். அந்தப் பின்னணியில், முஸ்லிம் சமூகத்தின் குடும்ப வாழ்க்கை, கலாச்சாரம், அன்பு, உறவுகள், நம்பிக்கைகள் மற்றும் அன்றாட வாழ்வியலை எந்த மிகைப்படுத்தலும் இல்லாமல், மிகுந்த மரியாதையுடனும் நேர்மையுடனும் பதிவு செய்திருப்பது “ஹபீபி” திரைப்படத்தின் மிகப்பெரிய வெற்றியாக நான் கருதுகிறேன்.
இந்தப் படம் முஸ்லிம் சமூகத்தைப் பற்றிய ஒரு திரைப்படம் மட்டுமல்ல; மனிதர்களைப் பற்றிய திரைப்படம். அன்பு, குடும்பம், தியாகம், உறவுகள், நினைவுகள், பண்பாடு—இவை அனைத்தையும் இணைக்கும் மனிதநேயப் படைப்பாக இது உருவாகியுள்ளது.
திரைப்படம் நிறைவடைந்தபோது, ஒரு நல்ல திரைப்படத்தைப் பார்த்த திருப்தி மட்டுமல்ல, ஒரு சமூகத்தின் வாழ்வியலை மீண்டும் சந்தித்த மகிழ்ச்சியும் எனக்குள் இருந்தது. அந்த மாலை திரையரங்கில் இருந்த பெரும்பாலானோரின் முகங்களிலும் அதே நிறைவை நான் காண முடிந்தது.
தமிழகத்தில் வெளியான திரைப்படங்களில், முஸ்லிம் சமூகத்தின் வாழ்வியல், குடும்ப உறவுகள் மற்றும் பண்பாட்டு அடையாளங்களை இயல்பாகவும் நெருக்கமாகவும் சித்தரிக்கும் முயற்சிகள் மிகவும் குறைவாகவே இடம்பெற்றுள்ளன. அந்த வகையில், இயக்குநர் அனீஸ் இயக்கிய “திருமணம் என்னும் நிக்காஹ்” திரைப்படம், முஸ்லிம் சமூகத்தின் வாழ்வியலை ஓரளவு திரையில் பதிவு செய்த குறிப்பிடத்தக்க படைப்பாக அமைந்தது.
அதேபோல், இயக்குநர் அனீஸின் மேற்பார்வையில், நடிகை ராதிகாவின் Radaan Mediaworks நிறுவனம் தயாரித்து, கலர்ஸ் தமிழ் தொலைக்காட்சியில் ஒளிபரப்பான “ஜமீலா” தொலைக்காட்சித் தொடர், தமிழகத்தில் முஸ்லிம் சமூகத்தின் வாழ்வியலை மையமாகக் கொண்டு உருவான முதல் தொலைக்காட்சித் தொடர்களில் ஒன்றாகக் குறிப்பிடத்தக்க இடத்தைப் பெற்றது.
அந்தத் தொடரில் இசையமைப்பாளர் ரிஸ்வானின் இசையில் இடம்பெற்ற மூன்று பாடல்களை எழுதும் வாய்ப்பு எனக்குக் கிடைத்தது என் படைப்புப் பயணத்தின் மறக்க முடியாத அனுபவங்களில் ஒன்றாகும்.
அந்த வரிசையில் பார்க்கும்போது, இயக்குநர் மீரா கதிரவன் இயக்கிய “ஹபீபி” திரைப்படம், தமிழ்நாட்டு முஸ்லிம் சமூகத்தின் வாழ்வியல், பண்பாடு, குடும்ப உறவுகள், மரபுகள் மற்றும் சமூக உணர்வுகளை முழுமையான திரைப்பட மொழியில் மையப்படுத்திய குறிப்பிடத்தக்க படைப்பாகத் திகழ்கிறது. இந்தப் படம் ஒரு திரைப்படம் மட்டுமல்ல; ஒரு சமூகத்தின் வாழ்வியலை அதன் இயல்பான நிறங்களுடன் பதிவு செய்திருக்கும் பண்பாட்டு ஆவணமாகவும் விளங்குகிறது.
இன்றைய இளம் தலைமுறையினர், தங்கள் முன்னோர்கள் வாழ்ந்த வாழ்க்கை முறையையும், சமூக மரபுகளையும், பண்பாட்டு வேர்களையும் முழுமையாக அறிந்திருக்க வாய்ப்பு குறைவு. அந்தப் பின்னணியில், “ஹபீபி” போன்ற திரைப்படங்கள் ஒரு தலைமுறையின் நினைவுகளை அடுத்த தலைமுறைக்கு எடுத்துச் செல்லும் காட்சிப் பதிவுகளாக மாறுகின்றன. அதனால்தான் இத்தகைய திரைப்படங்கள் வெற்றி பெற வேண்டும்; அவை கொண்டாடப்பட வேண்டும்.
இப்படம் இலங்கையின் பல திரையரங்குகளிலும் வெற்றிகரமாகத் திரையிடப்பட்டு வருகிறது. கிழக்கு மாகாண மக்களும், இலங்கை முழுவதிலுமுள்ள தமிழ் திரைப்பட ரசிகர்களும் குடும்பத்துடன் சென்று இந்தப் படத்தைத் திரையரங்குகளில் கண்டுகளிக்க வேண்டும் என்று அன்புடன் கேட்டுக்கொள்கிறேன்.
2026 ஆம் ஆண்டின் முக்கியமான தமிழ் திரைப்படங்களில் ஒன்றாக “ஹபீபி” நினைவுகூரப்படும் என்பதில் எனக்கு முழு நம்பிக்கை உள்ளது. இயக்குநர் மீரா கதிரவன் அவர்களுக்கும், தயாரிப்புக் குழுவினருக்கும், நடிகர்–நடிகைகளுக்கும், தொழில்நுட்பக் கலைஞர்களுக்கும் எனது இதயப்பூர்வமான வாழ்த்துகள்.
“ஹபீபி” திரைப்படம், இயக்குநர் மீரா கதிரவனின் திரைப்பயணத்தில் ஒரு மைல்கல்லாக மட்டுமல்லாமல், தமிழ்ச் சினிமாவில் முஸ்லிம் சமூகத்தின் வாழ்வியலை மரியாதையுடனும் உண்மைத்தன்மையுடனும் பதிவு செய்த முக்கியமான படைப்பாகவும் நிலைத்திருக்கும் என்று நான் நம்புகிறேன்.
“ஹபீபி” – தவறவிடக் கூடாத திரைப்படம். குடும்பத்துடன் சென்று பாருங்கள். நீங்கள் ஒரு திரைப்படத்தை மட்டுமல்ல, நம் வாழ்வியலின் நினைவுகளையும், நம் பண்பாட்டின் வாசனையையும், மனித உறவுகளின் வெப்பத்தையும் திரையில் உணரப் போகிறீர்கள்.
