பிரான்ஸில் முறையான அனுமதியின்றி தங்கியிருக்கும் வெளிநாட்டவர் திருமணம் செய்ய முடியுமா?
பிரான்ஸ் நாட்டில் எவ்வித முறையான ஆவணங்களும் இன்றித் தங்கியிருக்கும் ஒரு வெளிநாட்டவர், ஒரு பிரெஞ்சு குடிமகனைக் காதலிக்கிறார் என்று வைத்துக்கொள்வோம். இருவருக்கும் திருமணம் செய்துகொள்ள ஆசை. ஆனால், தன்னிடம் முறையான ஆவணங்கள் இல்லையே, அரசு நாட்டை விட்டுத் துரத்திவிடுமோ என்ற அச்சம் ஒருபுறம். இந்தச் சூழலில் இவர்களால் பிரான்ஸில் திருமணம் செய்துகொள்ள முடியுமா? சட்டம் என்ன சொல்கிறது?
ஐரோப்பிய மனித உரிமைகள் சாசனத்தின்படி, திருமணம் செய்துகொள்வது என்பது ஒவ்வொரு மனிதனின் அடிப்படை உரிமை. ஒருவரிடம் முறையான ஆவணங்கள் இல்லை என்பதற்காகவே அவர் குடியுரிமைக்காக ஏமாற்றுகிறார் என்று முத்திரை குத்திவிட முடியாது எனப் பிரான்சின் அரசியலமைப்பு நீதி மன்றம் ஆணித்தரமாகக் கூறியுள்ளது.
எனவே, நாட்டில் தங்கியிருக்க முறையான ஆவணங்கள் இல்லை என்ற ஒரே காரணத்தைக் காட்டி எந்தவொரு நகர மன்றமும் (mairie ) திருமணத்தை நடத்தி வைக்க மறுக்க முடியாது!
ஆனால்… சில நிபந்தனைகள் உண்டு!
முறையான அனுமதி இல்லை என்றாலும், திருமணம் செய்வதற்கான அடிப்படைத் தகுதிகள் இருக்க வேண்டும். அதாவது:
திருமண வயது வந்திருக்க வேண்டும்.
திருமணம் ஆகாதவராகவோ அல்லது விவாகரத்து பெற்றவராகவோ இருக்க வேண்டும் (பிரான்ஸ் சட்டப்படி பலதார மணம் கடுமையாகத் தடை செய்யப்பட்டுள்ளது).
எந்த வற்புறுத்தலும் இன்றி, இருவரின் முழுச் சம்மதத்துடன் திருமணம் நடைபெற வேண்டும்.
முக்கியமாக, தங்களின் பிறப்புச் சான்றிதழ் போன்ற அடிப்படை அடையாள ஆவணங்களைத் தாய்நாட்டிலிருந்து பெற்று, அதிகாரப்பூர்வமாக மொழிபெயர்த்துச் சமர்ப்பிக்க வேண்டியது கட்டாயம். இது பல நேரங்களில் சற்றுக் கடினமான காரியமாக அமையலாம்.
கள்ளத் திருமணமா? நகர மன்றத்தின் கழுகுப் பார்வை!
திருமணத்திற்கான கோப்பகத்தை நகர மன்றத்தில் சமர்ப்பித்தவுடன், உண்மையாகவே இவர்கள் காதலித்துத்தான் திருமணம் செய்கிறார்களா, அல்லது பிரான்ஸில் தங்கியிருப்பதற்கான ஆவணங்களைப் பெறுவதற்காக நடக்கும் ‘போலித் திருமணமா?’ என்ற சந்தேகம் நகர மன்ற அதிகாரிக்கு வரலாம்.
அப்படிச் சந்தேகம் வந்தால், அவர் மணமக்களைத் தனித்தனியாகவோ அல்லது ஒன்றாகவோ அழைத்து விசாரிக்கலாம். சந்தேகம் வலுத்தால், அரசுத் தரப்பு வழக்கறிஞரிடம் புகார் அளிக்கலாம். அவர் 15 நாட்களுக்குள் விசாரித்துத் தடையாணையை வழங்கலாம். ஒருவேளை எந்த எதிர்ப்பும் இல்லை என்றால், அதிகாரி கட்டாயம் திருமணத்தை நடத்தி வைத்திருக்க வேண்டும். அதை மீறித் தடுத்தால் அது குற்றமாகிவிடும்!
திருமணம் முடிந்தால் உடனே ஆவணங்கள் கிடைத்துவிடுமா?
இங்குதான் மிகப்பெரிய திருப்பம் உள்ளது! ஒரு பிரெஞ்சு குடிமகனைத் திருமணம் செய்துகொண்டால், ‘குடும்ப வாழ்க்கை’ என்ற அடிப்படையில் பிரான்ஸில் தங்கியிருக்க ஆவணம் கோரி விண்ணப்பிக்கலாம். ஆனால், அது உடனடியாகவோ, தானாகவோ கிடைத்துவிடாது.
ஏற்கனவே நாட்டை விட்டு வெளியேற அரசாணை பிறப்பிக்கப்பட்டிருந்தால், அதிகாரிகள் குடியுரிமை ஆவணங்களை வழங்க மறுக்கலாம். மேலும், திருமணம் முடிந்து கணவன்-மனைவி இருவரும் உண்மையிலேயே ஒரே வீட்டில் இணைந்துதான் வாழ்கிறார்களா, இவர்களது உறவு நிலையானதா என்பதையெல்லாம் அரசு மிகத் தீவிரமாகக் கண்காணிக்கும்.
சுருக்கமாகச் சொன்னால், ஆவணங்கள் இல்லாத வெளிநாட்டவரும் பிரான்ஸில் காதலித்துத் திருமணம் செய்துகொள்ளச் சட்டம் முழுமையாக அனுமதிக்கிறது; ஆனால், அந்தத் திருமணத்தின் மூலம் பிரான்ஸில் நிரந்தரமாகத் தங்கிவிடலாம் என்ற உத்தரவாதத்தை அது வழங்குவதில்லை!
பிரான்ஸ் அரசியலமைப்பு மன்றத்தின் வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்கத் தீர்ப்புகள்!
பிரான்ஸில் தங்கியிருக்கும் வெளிநாட்டவரின் திருமண உரிமை குறித்துப் பிரான்ஸ் ‘அரசியலமைப்பு மன்றம்’ (Conseil constitutionnel) வழங்கிய மிக முக்கியமான, வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்கத் தீர்ப்புகள் உள்ளன.
இதில் குறிப்பாக இரண்டு தீர்ப்புகள் பிரான்ஸ் சட்ட வரலாற்றில் மிக முக்கியமானவை. அதிலும் 2003-ம் ஆண்டு வழங்கப்பட்ட தீர்ப்புதான் இன்றுவரை ஆவணங்கள் இல்லாதவர்களின் திருமண உரிமைக்குக் கேடயமாக விளங்கி வருகிறது.
1. தீர்ப்பு எண்: 2003-484 DC (நவம்பர் 20, 2003)
2003-ம் ஆண்டு பிரான்ஸ் அரசு, குடியேற்றங்களைக் கட்டுப்படுத்தும் நோக்கில் ஒரு புதிய சட்டத்தைக் கொண்டுவர முயன்றது. அதில், “ஒருவரிடம் தங்கியிருப்பதற்கான முறையான ஆவணங்கள் இல்லை என்றாலே, அவர் குடியுரிமைக்காகச் செய்யும் ‘போலித் திருமணம்’ என்று சந்தேகிக்க அதுவே ஒரு வலுவான காரணம்” என்று சட்டம் இயற்ற முயன்றனர்.
ஆனால், பிரான்ஸ் அரசியலமைப்பு மன்றம் இந்தச் சட்டப் பிரிவைக் கடுமையாக விமர்சித்து, அதை ரத்து செய்து ஒரு அதிரடித் தீர்ப்பை வழங்கியது. அந்தத் தீர்ப்பில் அவர்கள் ஆணித்தரமாகக் கூறியது இதுதான்:
“1789-ம் ஆண்டின் மனித உரிமைச் சாசனத்தின்படி (விதி 2 மற்றும் 4), ‘திருமணச் சுதந்திரம்’ (Liberté du mariage) என்பது ஒவ்வொரு மனிதனின் அடிப்படை உரிமை.”
“எனவே, ஒரு வெளிநாட்டவர் பிரான்ஸில் முறையான ஆவணங்கள் இன்றித் தங்கியிருக்கிறார் என்ற ஒரு காரணத்தை மட்டுமே வைத்துக்கொண்டு, அவரது திருமண உரிமையைத் தடுத்து நிறுத்த முடியாது. ஆவணங்கள் இல்லை என்பதே போலித் திருமணம் என்பதற்கான நேரடி ஆதாரமும் ஆகாது.”
2. தீர்ப்பு எண்: 93-325 DC (ஆகஸ்ட் 13, 1993)
இதற்கு பத்தாண்டுகளுக்கு முன்பாக, 1993-ம் ஆண்டிலும் ஒரு முக்கியத் தீர்ப்பு வழங்கப்பட்டது. முறையான ஆவணங்கள் இல்லாத ஒருவர் திருமணம் செய்ய வந்தால், நகர மன்ற அதிகாரி (Mayor) கட்டாயமாக அதைக் காவல் துறைக்கு அல்லது மாவட்ட நிர்வாகத்திற்குப் (Prefecture) புகாரளிக்க வேண்டும் என்று ஒரு சட்டம் கொண்டுவரப்பட்டது.
அரசியலமைப்பு மன்றம் இதையும் ரத்து செய்தது. “திருமணம் செய்ய வருபவர்களைக் காட்டிக்கொடுக்கும் வேலையை நகர மன்றம் செய்யக் கூடாது; அது மனித உரிமைகளுக்கும் தனிமனிதச் சுதந்திரத்திற்கும் எதிரானது” என்று தீர்ப்பளித்தது.
சமீபத்திய அரசியல் களமும் இந்தத் தீர்ப்பும்!
இந்தத் தீர்ப்புகளின் அடிப்படையில்தான், இன்று வரை பிரான்ஸில் ஆவணங்கள் இல்லாதவர்களும் திருமணம் செய்துகொள்ள முடிகிறது.
மிகச் சமீபத்தில் கூட (2024 மற்றும் 2025-ம் ஆண்டுகளில்), சில நாடாளுமன்ற மற்றும் செனட் உறுப்பினர்கள் ஆவணங்கள் இல்லாதவர்களின் திருமணத்தை முழுமையாகத் தடை செய்யப் புதிய சட்ட மசோதாக்களைக் கொண்டு வந்தனர். ஆனால், “இது 2003-ம் ஆண்டு வழங்கப்பட்ட அரசியலமைப்பு மன்றத்தின் தீர்ப்புக்கு முற்றிலும் எதிரானது, இதைச் சட்டமாக்கினால் நீதிமன்றம் மீண்டும் ரத்து செய்துவிடும்” என்று சட்ட வல்லுநர்களால் அது தொடர்ந்து எதிர்க்கப்பட்டு வருகிறது.
சுருக்கமாகச் சொன்னால், காதல் மற்றும் திருமணச் சுதந்திரம் என்ற மனிதனின் அடிப்படை உரிமையில், குடியுரிமை ஆவணங்கள் குறுக்கிட முடியாது என்பதை இந்தத் தீர்ப்புகளே இன்றுவரை பிரான்ஸில் அரணாக நின்று காக்கின்றன!
