சுதந்திரம், சமத்துவம், சகோதரத்துவம்: ஒரு தேசத்தின் ஆன்மா 

சுதந்திரம், சமத்துவம், சகோதரத்துவம்: ஒரு தேசத்தின் ஆன்மா

இன்று நீங்கள் வாக்களிக்கச் செல்லும் அந்தச் சாவடிகளின் முகப்பிலும், பிரான்ஸின் ஒவ்வொரு அரசு அலுவலகத்தின் நெற்றியிலும் பொறிக்கப்பட்டுள்ள அந்த மூன்று சொற்கள் வெறும் அலங்கார வார்த்தைகள் அல்ல. அவை ரத்தத்தாலும், கண்ணீராலும், ஈடு இணையற்ற தியாகத்தாலும் எழுதப்பட்ட ஒரு வரலாற்று காவியம்.

‘சுதந்திரம் ,சமத்துவம் , சகோதரத்துவம் , (Liberté, Égalité, Fraternité) – இந்தத் தாரக மந்திரம் எவ்வாறு ஒரு தேசத்தின் மூச்சுக் காற்றாக மாறியது என்பதன் சுவாரசியமான பின்னணி இதோ:

1789-ஆம் ஆண்டு, பிரான்ஸ் தேசம் ஒரு பெரும் மாற்றத்தின் விளிம்பில் நின்றது. மன்னராட்சிக்கும், அதன் அநீதிக்கும் எதிராகப் பாரிஸின் வீதிகளில் மக்கள் கொதித்து எழுந்தனர். ‘Bastille’ சிறைச்சாலை தகர்க்கப்பட்டபோது, அந்த இடிபாடுகளுக்கு இடையே இருந்து பிறந்த முதல் உணர்வு ‘சுதந்திரம்’ (Liberté). அடக்குமுறையிலிருந்து விடுதலை பெறுவதே மக்களின் முதல் வேட்கையாக இருந்தது.

தொடர்ந்து, பிரபுக்களுக்கும் சாமானியர்களுக்கும் இடையே இருந்த பெரும் இடைவெளியைத் தகர்க்க ‘சமத்துவம்’ (Égalité) என்ற சொல் முன்வைக்கப்பட்டது. சட்டம் அனைவருக்கும் சமம், பிறப்பால் எவரும் உயர்ந்தவர் இல்லை என்ற அறைகூவல் விடுக்கப்பட்டது.

ரோபெஸ்பியரின் சொல்லாட்சி

இந்த மூன்று சொற்களையும் முதன்முதலில் ஒரு கோர்வையாக இணைத்த பெருமை ‘மக்க்சிமிலியன் ரோபெஸ்பியர்’ (Maximilien Robespierre) என்பவரையே சாரும். 1790-ஆம் ஆண்டு, தேசியப் பாதுகாப்புப் படையினரின் சீருடையில் இந்த மூன்று சொற்களும் பொறிக்கப்பட வேண்டும் என்று அவர் முன்மொழிந்தபோது, அது ஒரு புதிய அரசியல் தத்துவத்தின் தொடக்கமாக அமைந்தது.

“சுதந்திரம் என்பது ஒரு உரிமை, சமத்துவம் என்பது ஒரு நிலைப்பாடு, ஆனால் சகோதரத்துவம் (Fraternité) என்பது ஒரு கடமை.”

ஒவ்வொரு மனிதனும் மற்றவரைத் தன் உடன்பிறப்பாகக் கருதாதவரை, சுதந்திரமும் சமத்துவமும் நிலைக்காது என்பதை அவர் உணர்த்தினார்.

சுவாரசியமான விஷயம் என்னவென்றால், இந்த முழக்கம் உருவான உடனே அதிகாரப்பூர்வமாக ஏற்கப்படவில்லை. நெப்போலியன் போனபார்ட் காலத்தில் இது சற்றே பின்னுக்குத் தள்ளப்பட்டது. பின்னர், 1848-ஆம் ஆண்டு நிகழ்ந்த இரண்டாம் குடியரசுப் புரட்சியின் (Seconde République) போதுதான், இது பிரான்ஸின் தேசிய முழக்கமாக அதிகாரப்பூர்வமாக அறிவிக்கப்பட்டது.

இன்று பாரிஸின் நகரசபைகளில் நீங்கள் பார்க்கும் அந்தச் செதுக்கப்பட்ட எழுத்துக்கள், பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டின் இறுதியில், மூன்றாம் குடியரசு காலத்தில் (Troisième République) நிலைநாட்டப்பட்டவை. இரண்டாம் உலகப் போரின்போது இந்த முழக்கம் தற்காலிகமாக நீக்கப்பட்டாலும், பிரான்ஸின் விடுதலைக்குப் பிறகு அதன் அரசியலமைப்பின் பிரிக்க முடியாத ஆத்மாவாக இது மீண்டும் அரியணை ஏறியது.

இன்று நீங்கள் காண்கின்ற தேர்தல் பரபரப்பு, உண்மையில் இந்த மூன்று விழுமியங்களைக் காப்பதற்கான ஒரு முயற்சிதான். ஒவ்வொரு வாக்காளரும் ‘சமத்துவத்துடன்’ வரிசையில் நின்று, தங்கள் ‘சுதந்திரத்தைப்’ பயன்படுத்தி, தேசத்தின் ‘சகோதரத்துவத்திற்காக’ ஒரு தலைவரைத் தேர்ந்தெடுக்கிறார்கள்.